Wyszukiwarka

Na szlak do the Pinnacle wybrać musi się każdy, kto odwiedza Grampians National Park. Jest to w końcu najlepszy punkt widokowy w parku, usadowiony nad przepastnym urwiskiem. Już sama jazda samochodem w kierunku punktu gdzie zaczyna się szlak, wśród niezwykłych formacji skalnych, zwiastuje zapadającą w pamięć przygodę. Po drodze do kulminacyjnego punktu szlaku zwiedzicie czarujący skalny wąwóz Grand Canyon, oraz Silent Street, czyli wąskie przejście w skalnym labiryncie, gdzie turyści zmuszeni są poruszać się ruchem wahadłowym. SZLAK DO NAJLEPSZYCH WIDOKÓW W GRAMPIANS NATIONAL PARK Poniżej przedstawiam najpopularniejszą wersję szlaku do The Pinnacles, który zaczyna się na Wonderland Carpark. Informacje na temat innych możliwości znajdziesz w dalszej części artykułu. 🕒 Przejście szlaku w obydwie strony zajmuje ok. 2 godzin (4 km). 💪 Szlak nie jest specjalnie wymagający, ale na całej długości pokonywać będziecie podejścia o nachyleniach od lekko do średnio trudnych. W związku z tym, że duża część szlaku prowadzi po skałach, po opadach dobrze mieć na nogach buty z antypoślizgowymi podeszwami. 🌤️ Szlak otwarty jest przez cały rok. Co prawda zimą najwyższe szczyty parku może lekko przykryć śnieg, to na szlaku do The Pinnacle jest to mało prawdopodobne. 🧰 Szlak jest dobrze utrzymany jednak, aby odnaleźć oznaczenia na jego skalnych partiach, trzeba nieraz dobrze wytężyć wzrok. MAPA SZLAKU 🚶🏿 Ślad szlaku Wonderland Carpark – The Pinnacle. 📌 Lokalizacja Wonderland Carpark, początku szlaku. ALTERNATYWNE SZLAKI DO THE PINNACLE 🔻 The Pinnacle z Sundial Carpark - Najłatwiejszy szlak do The Pinnacle. - Dystans: 4,2 km w obydwie strony. - Czas przejścia: 1,5 – 2 godziny. 🔻 The Pinnacle z Halls Gap Botanical Garden - Najtrudniejsza droga do The Pinnacle. - Dystans: 9,4 km w obydwie strony. - Czas przejścia: 5 godzin. ZANIM WYJDZIESZ NA SZLAK – DODATKOWE INFORMACJE 🌐 Oficjalna strona dot. szlaków na The Pinnacle. ⚠️ Uwaga, w parku mieszkają węże, aktywne przede wszystkim wiosną/latem. Zaleca się używanie stuptutów. 🚗 Droga dojazdowa do Wonderland Carpark jest asfaltowa. 🚾 Na Wonderland Carpark znajdziecie toaletę i miejsca piknikowe. 🍔 Najbliższe sklepy, kawiarnie, stację benzynową, jak i zakwaterowanie znajdziecie w Halls Gap. 🥾 Jeżeli szukacie kilkudniowego trekkingu po szczytach Grampians, warto rozważyć wybranie się na Grampians Peaks Trail, który przebiega również przez The Pinnacle.

Fiordland National Park to bezsprzecznie jeden z największych skarbów natury Nowej Zelandii. Zobaczycie tutaj piękne fiordy, jak Milford czy Doubtful Sound, niezliczoną ilość wodospadów i zuchwałe papugi Kea, szybujące wśród wysokich szczytów górskich. Niemniej, turyści zwiedzający Fiordland National Park zazwyczaj trzymają się tylko jego najbardziej rozreklamowanych części, przez co pomijają niektóre z jego równie malowniczych zakątków. W związku z tym chciałbym zaproponować Wam alternatywną wycieczkę po tym parku, w okolice Borland Road i Lake Monowai, które oferują świetne trekkingi dla nieco bardziej doświadczonych. Poniżej przedstawiam krótką wycieczkę po szlaku Mt Burns Tarns Track, która znajduje się przy Borland Road oraz kilka dodatkowych pomysłów na głębsze poznanie tej nieznanej części Fiordland National Park. SZLAK MT BURNS TARNS TRACK 🕒 Mt Burns Tarns Track to jedyny ok. 1 km szlaku i 45 minut wędrówki w tę i z powrotem. 💪 Szlak jest stosunkowo łatwy, jednak należy wziąć pod uwagę fakt, iż w przypadku opadów deszczu jest bardzo śliski i błotnisty. 🚗 Do szlaku prowadzi droga szutrowa, która nie jest odpowiednia dla dużych samochodów, w tym kamperów. 🌐 Oficjalna strona szlaku. 🥾 Osobom ciekawskim i obeznanym w górach proponuję kontynuację wędrówki poza szlakiem (jest to legalne) po trawiastych zboczach na trzy najbliższe bezimienne szczyty (zwane dalej, podług ich wysokości, szczytami 1476, 1465 i 1528), z których zobaczyć można m.in. jezioro Green Lake. Odradzam wycieczki w śliskich deszczowych warunkach (opis trasy poniżej w Relacji z przejścia). KOLEJNE ATRAKCJE OKOLICY LAKE MONOWAI I BORLAND ROAD Jeżeli chcielibyście zobaczyć okolice Lake Monowai na spokojnie, bez wielkiego wysiłku, polecam aby po przejściu Mt Burns Tarns Track spędzić nocy na kempingu nad Lake Monowai i wybrać się na krótki spacer do punktu widokowego nad jeziorem. Tym, którzy mają ochotę na wymagającą przygodę na górskich zboczach lub błotnistych szlakach prowadzących przez nieskażone tereny Fiordland National Park, polecam przejście jednego z poniższych trekkingów: Green Lake Track – szlak na jeden lub dwa dni, prowadzący do pięknie położonego schroniska na jeziorem Green Lake. Odradzam go po dużych opadach deszczu, jest pełny błota. Eldrig Peak Route – położony na stromych zboczach góry Eldrig Peak szlak, z którego zobaczyć można pełną panoramę tej części Fiordland National Park. Mount Titiroa przez North Borland Track – trasa trekkingowa prowadząca na wyjątkową górę, pokrytą granitowym piaskiem i porozrzucanymi głazami. Przygoda przeznaczony tylko dla trekkingowych ekspertów. MAPY TOPOGRAFICZNE FIORDLAND NATIONAL PARK 🗺 Bardzo dobra mapa topograficzna online całej Nowej Zelandii – możesz ją wydrukować lub zapisać w pliku pdf. 🚶🏿 Ślad szlaku w aplikacji AllTrails. 📌 Lokalizacja szlaku na Mapach Google. JAK ZADBAĆ O BEZPIECZEŃSTWO NA SZLAKACH FIORDLAND NATIONAL PARK? ☎️ W związku z możliwym brakiem zasięgu sieci komórkowej w Fiordland National Park, zaleca się zabranie ze sobą na szlak urządzenia typu Garmin Inreach lub Iphone z funkcją „Emergency SOS via satellite” (dostępna od modelu iPhone 14). Umożliwiają one kontakt ze służbami ratowniczymi za pomocą satelity. ⚠️ Przed wyjściem na szlak, gdzie nie ma zasięgu sieci komórkowej, który jest eksponowany, mało uczęszczany, którym będziesz przemierzał kilka dni lub na którym będziesz sam, warto zostawić wypełniony plan wycieczki zaufanej osobie. 🩺 Będąc w Nowej Zelandii na wakacjach nie zapomnij o zakupie dobrego ubezpieczenia, które pokryje np. ewentualne koszty leczenia i ewakuacji przez służby ratownicze. 💊 Zabierz ze sobą podstawową apteczkę na wypadek mniejszych i większych kontuzji – przeczytaj o tym co warto spakować do plecaka na stronie lokalnej organizacji górskiej. RELACJA Z PRZEJŚCIA MT BURNS TARNS TRACK Borland Road – Mt Burns Tarns Na Mt Burns Tarns Track trafiam całkowicie przypadkowo i nieplanowanie. Wzdłuż Borland Rd. jadę, aby mimo kontuzji kolana, przejść dosyć wyczerpujący Eldrig Peak Route. Niestety tracę dużo czasu na szukanie miejsca, w którym się on zaczyna. W końcu dojeżdżam do Borland Saddle i widząc tablicę prowadzącą na Mt Burns Tarns Track, postanawiam zmienić plany. Tak też wyruszam na ten szlak, z zamiarem powrotu w przeciągu godziny, która wystarcza na przejście wyznaczonej ścieżki w tę i z powrotem. Z parkingu wchodzę do lasu sprawiającego wrażenie zaczarowanego, wypełnionego magicznie powyginanymi drzewami, które dla zwiększenia tajemniczej atmosfery, pokryte są zielonymi porostami i mchem. Po łatwej wąskiej ścieżce idę powoli w górę. Szybko dostrzegam częściowo przysłonięte przez roślinność zarysy pokrytych mgłą dalekich szczytów górskich. W przeciągu ok. 10 minut docieram na zbocze zarośnięty już tylko wysoką wielokolorową trawą. Tu ukazuje mi się zachwycający krajobraz. W dole widzę pofalowany teren pokryty lasami, kontrastujące z nim polany porośnięte jasnymi trawami oraz sąsiednie jeziorka. Szlak też nie daje mi się nudzić, bo staje się miejscami bardzo błotnisty i przez to całkiem śliski. Na końcu ścieżki, kiedy pochyłości zbocza są już za mną, dostrzegam pierwsze z kilku znajdujących się tu stawów górskich. Deszczowe warunki pogodowe sprawiają, że panuje klimat tajemniczości. Chodzę od jednego stawu do drugiego i fotografuję je z każdej strony. Jestem nimi zafascynowany. Do widoku na Green Lake Tak mi się tu podoba, że mimo końca ścieżki, postanawiam podejść na najbliższy widoczny szczyt (szczyt 1476). Droga do niego wiedzie przez gęstą, śliską i zdradliwą trawę. Podejście jest męczące, ale kiedy dochodzę na górę, nagrodzony zostaję pierwszorzędną panoramą. Stąd widać jezioro Green Lake i nawet schronisko DOC zbudowane nad jej brzegami, do którego można byłoby próbować dojść poniższymi zboczami. Jednak ja się na to dzisiaj nie piszę, zdecydowanie za daleko. Decyduję się natomiast przejść na położoną nieco dalej skalistą grań przyciągającą swoim ostrym charakterem. Na zboczach grzbietu dzielącego szczyty 1476 i 1456 występują miejscami jeszcze całkiem spore płaty śniegu, szczęśliwie nie ma ich na mojej drodze. Dalej przychodzi czas na zejście na grań prowadzącą do szczytu 1528. Zejście to okazuje się całkiem niebezpieczne ze względu na pokrywającą zbocze, roztapiającą się śnieżną breję. Zaczyna prószyć śnieg, mam pierwsze myśli dotyczące tego, czy nie warto byłoby zawrócić. Postanawiam jednak kontynuować, do celu już niedaleko. Kolejne wątpliwości zaczynam mieć, kiedy dochodzę do samotnej turni, którą muszę obchodzić stromym zboczem, również bardzo śliskim. Jakoś jednak przechodzę przez te trudności i poszarpanym przez skały i kamienie odcinkiem docieram na szczyt 1528. Wpatruję się w napawającą strachem dolinę dzielącą mnie od Eldrig Peak, do której schodzą strome ściany gór spadające do poniższego jeziora. Dużo czasu tu nie spędzam, szybko zawracam, ponieważ niepokoję się, że padający śnieg może rozszaleć się na dobre. Śliski powrót Powrót przez skały znowu przyspiesza rytm mojego serca. Przygody na tym jednak się nie kończą. Kiedy z pierwszego zdobytego szczytu zaczynam schodzić w dół, co chwila poślizguję się na długich trawach. Nie ma mowy o znalezieniu gołego kawałka ziemi, gdzie mógłbym pewnie postawić nogę. W końcu przyjmuję taktykę ześlizgu kontrolowanego, asekurując się kijkami trekkingowymi albo chwytając traw.

Ukryte nieodpodal Twizel, za stokami narciarskimi Ohau Ski Field, otoczone szczytami Alp Południowych Nowej Zelandii, jezioro Dumb-bell Lake to pięknie położona oaza spokoju, do której dotarcie nie jest jednak lekkie i przeznaczone dla doświadczonych górołazów. PODSTAWOWE INFORMACJE O TRASIE DO DUMB-BELL LAKE 🕒 Czas przejścia tego szlaku to 5-7 godzin (12 km) w jedną stronę. 💪 Pierwsza połowa szlaku jest średniej trudności, jedynym prawdziwym wyzwaniem jest podejście powoli nabierającym wysokości zboczem aż do wyjścia z lasu przy Freehold Creek. Od tego momentu szlak jest znacznie bardziej wymagający i na połowie jego długości brak jako takiej ścieżki, a oznaczenie jest tylko częściowe. Do pokonania są wysokie trawy tussocku oraz strome rumowiska i piargi. Druga część szlaku przeznaczona jest dla osób doświadczonych w poruszaniu się po górach i nawigacji. ↕️ Różnica wysokości między najniższym i najwyższym punktem szlaku to ok. 1340 metrów. 💡 Jeżeli nie masz czasu na cały szlak do Dumb-bell Lake, warto przejść nawet tylko do wyjścia z lasu przy Freehold Creek (Freehold Creek bushline), gdzie ma się widoki na piękne szczyty, pod którymi wiedzie dalej szlak – 3-4 godz. w jedną stronę, więcej informacji tutaj. 🌤️ Aktualne warunki na szlaku oszacujesz na podstawie webcamów z pobliskiego ośrodka narciarskiego oraz oficjalnej prognozy pogody dla tej lokalizacji. ☃️ W trakcie zimniejszej części roku (zima i wczesna wiosna) – na szlaku występuje śnieg, lód i istnieje zagrożenie lawinowe. Przed wyjściem w góry sprawdź informacje o warunkach lawinowych na tej stronie. ⛷️ Zimą do Dumb-bell Lake można wybrać się na nartach ski-tourowych – więcej informacji tutaj. MAPY OKOLIC LAKE OHAU 🗺 Tutaj znajdziesz bardzo dobrej jakości mapę topograficzną online całej Nowej Zelandii, w tym okolic Lake Ohau i Dumb-bell Lake – możesz ją wydrukować lub zapisać w pliku pdf. Pełen przebieg trasy do Dumb-bell Lake (nie gwarantuję 100% dokładności). NOCLEG NAD DUMB-BELL LAKE ⛺ Na szlaku do Dumb-bell Lake jedyną opcją noclegową jest namiot, który można rozbić na całej długości szlaku, bez żadnych opłat. Oczywiście, jednym z najlepszych miejsc na obozowisko będzie samo Dumb-bell Lake, w którym zaczerpnąć można wody, czy wziąć kąpiel po trudach dnia na szlaku. JAK ZADBAĆ O BEZPIECZEŃSTWO W GÓRACH NOWEJ ZELANDII? ☎️ W związku z brakiem zasięgu sieci komórkowej na trasie do Dumb-bell Lake, zaleca się zabranie ze sobą urządzenia typu Garmin Inreach lub Iphone z funkcją „Emergency SOS via satellite” (dostępna od modelu iPhone 14). Umożliwiają one kontakt ze służbami ratowniczymi za pomocą satelity. ⚠️ Przed wyjściem na szlak, gdzie nie ma zasięgu sieci komórkowej, który jest eksponowany, mało uczęszczany, którym będziesz przemierzał kilka dni lub na którym będziesz sam, warto zostawić wypełniony plan wycieczki zaufanej osobie. 🩺 Będąc w Nowej Zelandii na wakacjach, nie zapomnij o zakupie dobrego ubezpieczenia, które pokryje np. ewentualne koszty leczenia i ewakuacji przez służby ratownicze. 💊 Zabierz ze sobą podstawową apteczkę na wypadek mniejszych i większych kontuzji – przeczytaj o tym co warto spakować do plecaka na stronie lokalnej organizacji górskiej. DODATKOWE INFORMACJE 🌐 Oficjalna strona szlaku. 🚾 Na szlaku brak toalet. 🍔 Najliższa restauracja znajduje się w Lake Ohau Lodge.

W malowniczym East Gippsland, zaledwie 40 minut drogi od Bairnsdale, znajduje się urokliwy szlak idealny dla każdego miłośników przyrody i aborygeńskiej historii. To właśnie tutaj, w głębi stromego wąwozu, zobaczyć można Den of Nargun – tajemniczą jaskinię pełną legend, w której skrywa się urokliwy wodospad. Przejdź szlak w dolinie Woolshed Creek Valley nad brzegi tętniącej życiem rzeki Mitchell River, gdzie zobaczysz panoramę Mitchell River National Park oraz Deadcock Den, skarby Australii znajdujące się poza utartą turystyczną ścieżką. 1. Podstawowe informacje o szlaku do Den of Nargun. 🔀 Szlak można przejść na dwa sposoby: 🥾 Pętla (przez Mitchell River Track): Dystans – ok. 3 km Czas przejścia – ok. 1 – 1,5 godz. Różnica wysokości między najniższym i najwyższym punktem szlaku – ok. 119 m 🥾 Krótka wersja szlaku (z parkingu do jaskini i z powrotem): Dystans – ok. 1,8 km Czas przejścia – ok. 35 min. Różnica wysokości między najniższym i najwyższym punktem szlaku – ok. 73 m 💪 Szlak odpowiedni dla większości osób, nie jest trudny, jednak trzeba być świadomym, że do pokonania jest kilka stromych odcinków prowadzących po skalnych stopniach, które mogą być bardzo śliskie. 🧺 Przy parkingu przygotowano miejsca do piknikowania. Jest tu też zadaszone schronienie, grill, oraz miejsce na ognisko. 🍦 Sklepik z lodami, napojami, etc. znajduje się niecały 1 km od parkingu, na polu namiotowym Echo Bend Camping Park. 🚾 Toalety znajdują się na parkingu przy początku szlaku. 🌐 Oficjalna strona szlaku. 🚗 Mimo tego, że droga dojazdowa Wallers Rd jest drogą szutrową, dojazd na parking przy szlaku nie będzie stanowił problemu dla normalnego samochodu osobowego. Należy jednak przygotować się na kilka porządnych dziur. 💡 Jeżeli jesteście zainteresowani kulturą aborygeńską, sprawdźcie informacje na temat szlaku Bataluk Cultural Trail, którego częścią jest Den of Nargun. 2. Mapa szlaku do Den of Nargun. 🚶🏿 Ślad szlaku w aplikacji AllTrails. 📌 Lokalizacja początku szlaku. 3. Historia Den of Nargun i Aborygenów z East Gippsland. Jaskinia Den of Nargun jest bardzo ważnym kulturowo miejscem dla aborygeńskiej ludności Gunaikurnai. W czasach przed zasiedleniem Wiktorii przez białego człowieka jedynie kobiety mogły przebywać w Den of Nargun oraz dolinie Woolshed Creek. Według historyków, w miejscach tych odbywały się najprawdopodobniej ceremonie inicjacyjne kobiet. Do dnia dzisiejszego mężczyźni pochodzący z plemienia Gunaikurnai przestrzegają zakazu wstępu na te obszary. Jeżeli zaś chodzi o nazwę miejsca, wiąże się ona z opowiadaną setki lat temu przy ogniskach historii o zamieszkującym jaskinię stworzeniu, znanym jako Nargun, które było w połowie człowiekiem a w połowie kamieniem. Miało ono porywać dzieci, które pod nieuwagę dorosłych oddalały się od obozowiska i chodziły do jaskini. Legenda głosi, że potwora nie dało ranić się, ani włócznią, ani bumerangiem. Historiom opowiadanym przez lokalną ludności może i trudno wierzyć, ale prawdą jest to, że jaskinia Den of Nargun otoczona jest mistyczną aurą, którą nie jeden z was wyczuje w trakcie wizyty w niej.

Zimowa wycieczka wzdłuż spękanej tafli rzeki Snowy River, po falujących górach Snowy Mountains i pomiędzy oblepionymi soplami kolorowymi drzewami snow gums, która kończy się nad otoczonym skałami, zamarzniętym jeziorem Blue Lake. Tutaj wypatrzeć można wspinaczy, którzy próbują jedynych w tym kraju lodowych dróg wspinaczkowych. Jeżeli chcecie zasmakować skituringu i potraficie dobrze jeździć na nartach, ta trasa może przypaść wam do gustu. Ci, którzy na nartach nie czują się pewnie, niech założą rakiety śnieżne i w drogę! 1. Jak dostać się zimą do jeziora Blue Lake? 🕒 Czas przejścia – Przejście całej trasy z przystankami na lunch nie powinno zająć więcej niż 7 godzin (na nartach). Do pokonania jest ok. 14,5 km drogi. 💪 Podejścia pod górę w butach narciarskich i z nartami są męczące, dlatego zimą trasa przeznaczona jest raczej tylko dla osób wysportowanych. 🚸 Trasa nie jest oznaczona (z wyjątkiem jej początku), dlatego należy zabrać ze sobą mapę i posiadać podstawowe umiejętności nawigacji w terenie. W przypadku słabej widoczności, spowodowanej opadami śniegu lub dużym zachmurzeniem, odnalezienie drogi powrotnej bez GPS lub kompasu może być trudne. Ślad trasy znajdziecie w dalszej części artykułu. 🔺 Osoby wybierające się na tę trasę powinny posiadać przynajmniej podstawową wiedzę o lawinach. Nie zapomnijcie zabrać ze sobą partnera i ABC lawinowego. 💡 Inne, interesujące wycieczki skiturowe w okolicy to: - Thredbo (Kosciuszko Express) – Mt Kosciuszko - Dead Horse Gap i szczyty Ramshead/North/South 2. Czy w Kosciuszko National Park działa wypożyczalnia sprzętu? 🤝 Cały sprzęt, łącznie z nartami, czy rakietami śnieżnymi można wypożyczyć w: - Wilderness Sports (Jindabyne) - SMBC (Guthega) 3. Przewodnicy po Kosciuszko National Park. 👩‍ Jeżeli nie czujecie się na tyle pewnie, aby iść na trasę samemu, skorzystajcie z lokalnych usług przewodnickich: - SMBC - Wilderness Sports - Thredbo 4. Jakie warunki panują zimą w Kosciuszko National Park? ❄️ Trasę przejść można na nartach/rakietach śnieżnych jedynie przy dobrej pokrywie śnieżnej, która występuje zimą i wczesną wiosną. ☁️ Góry Snowy Mountains znane są z tego, że często pełne są chmur, które utrudniają, bądź całkowicie uniemożliwiają nawigację, dlatego wyjście zalecam jedynie przy dobrej pogodzie. 🌤️ Prognozę pogody i informacje dot. pokrywy śnieżnej znajdziecie na poniższych stronach: - Bureau of Meteorology - Ośrodek narciarski w Perisher (m.in. webcamy) - Snowatch - Snowyhydro (głębokość pokrywy śnieżnej) ⚠️ Sprawdźcie stopień zagrożenia lawinowego na stronie Mountain Sports Collective. 5. Dojazd i mapy zimowego szlaku do Blue Lake. 🚗 Droga prowadząca na początek szlaku w Guthega jest dobrze utrzymaną drogą szutrową. W trakcie opadów śniegu droga jest często zamykana – aktualny stan drogi sprawdzicie tutaj. Zimą, pojazdy z napędem na dwa koła muszą być wyposażone w łańcuchy śniegowe (możliwość wypożyczenia w Jindabyne). 👛 Guthega znajduje się na terenie Parku Narodowego Kościuszki, wjazd na jego teren jest płatny – więcej informacji tutaj. 🚍 Dojazd do Jindabyne, Perisher i Thredbo w Kosciuszko National Park możliwy jest autobusem – sprawdź połączenia na stronie BusBud lub Greyhound Australia. 6. Czy można dojść do Blue Lake latem? Tak, możliwości dotarcia do jeziora Blue Lake latem jest kilka. Tak jak zimą, można dojść do niego z Guthega, ale również z bardziej turystycznego Charlotte Pass, przy okazji wejścia na górę Kościuszki. ℹ️ Dokładne informacje o tych opcjach znajdziecie na oficjalnej stronie parku. 7. Pozostałe atrakcje Kosciuszko National Park. ⛷️ Na terenie Kosciuszko National Park działają zimą dwa największe australijskie resorty narciarskie – Perisher i Thredbo. Warto pojeździć tu na nartach przy dobrych warunkach pogodowych. Spędziłem cały sezon zimowy w Perisher i wybór tras jest tu naprawdę duży. 🎿 W Perisher można również pojeździć na nartach biegowych. 🧳 W trakcie zimy możecie wziąć udział w jednodniowych wycieczkach autobusem z Sydney do Perisher. 🥾 Latem skorzystać możecie z wielu górskich szlaków, m.in. prowadzących na najwyższy szczyt Australii - Mount Kosciuszko. 🚲 Miłośnicy rowerów górskich mogą poszaleć po przygotowanych szlakach o różnej trudności. 🧗 Jeżeli jesteście zainteresowani wspinaczką, znajdziecie tu coś dla siebie przez cały rok. 8. Noclegi w Kosciuszko National Park i na szlaku do Blue Lake. Noclegi w Kosciuszko National Park: 🏨 Wybór noclegów w Kosciuszko National Park jest duży, od drogich hoteli, przez domki letniskowe po hostele. 🚌 Jeżeli podróżujecie po Australii kamperem lub z namiotem, spójrzcie na stronę parku, gdzie znajdziecie listę miejsc kempingowych. Nocleg na szlaku do Blue Lake: ⛺ W Parku Narodowym Kościuszki można rozbić namiot „na dziko”. Należy jednak przestrzegać zasad, które opisane są na stronie Parku. 🏠 Osoby, którym zamarzają powieki na samą myśl o spaniu pod namiotem zimą, mogą odpłatnie skorzystać ze schroniska Illawong Lodge. 9. Jak zadbać o bezpieczeństwo w Parkach Narodowych Australii? ☎️ W związku z możliwym brakiem zasięgu sieci komórkowej w Kosciuszko National Park, zaleca się zabranie ze sobą na szlak urządzenia typu Garmin Inreach lub Iphone z funkcją „Emergency SOS via satellite” (dostępna od modelu iPhone 14). Umożliwiają one kontakt ze służbami ratowniczymi za pomocą satelity. 💊 Zabierz ze sobą podstawową apteczkę na wypadek mniejszych i większych kontuzji – przeczytaj o tym co warto spakować tutaj. 🩺 Będąc w Australii na wakacjach, nie zapomnij o zakupie dobrego ubezpieczenia, które pokryje np. ewentualne koszty leczenia i ewakuacji przez służby ratownicze. ⚠️ Przed wyjściem na szlak, gdzie nie ma zasięgu sieci komórkowej, który jest eksponowany, mało uczęszczany, którym będziesz przemierzał kilka dni lub na którym będziesz sam, warto zostawić wypełniony plan wycieczki zaufanej osobie.